Hybridation
©Didier Carluccio
Geboren in 1959 in Brazzaville (Congo) en opgeleid als bioloog, richtte Olivier de Sagazan zich vanaf 1987 op schilderkunst en beeldhouwkunst, disciplines die sindsdien de kern van zijn artistieke praktijk vormen. Gedreven door zijn fascinatie voor de bezieling van materie begon hij zijn eigen lichaam met klei te bedekken om te onderzoeken welke gedaante daaruit kon ontstaan. Dit experiment mondde in 1998 uit in de iconische soloperformance Transfiguration.
In het verlengde van Transfiguration bedekken twee performers hun hoofd en gezicht met klei. Terwijl ze zich steeds verder in de materie begraven, vervagen hun individuele trekken en worden ze levende sculpturen. In een voortdurend proces van wederzijdse transformatie ontstaan dialoog, versmelting, rivaliteit en genegenheid.
Afwisselend poppenspeler en marionet vormen en hervormen zij elkaar, gedreven door het besef dat identiteit ontstaat in relatie tot de Ander. Wanneer de klei hun zicht ontneemt, worden ze gedwongen naar binnen te keren, naar de diepste lagen van hun bestaan. Wat zich ontvouwt, is een intense en meeslepende metamorfose waarin menselijke figuren overgaan in dieren en hybride wezens.
In deze krachtige, expressieve performance worden gezichten voortdurend opgebouwd, doorboord, uitgewist en opnieuw gevormd. Laag na laag verschijnen nieuwe gestalten in een ongeremde zoektocht naar transformatie. Het beschilderen en boetseren van het eigen lichaam wordt een ritueel op de grens van dans en trance, waar improvisatie de drijvende kracht vormt achter een voortdurend proces van wording.
Vanaf 16 jaar
Performancekunst
Deze evenementen kunnen we ook aanraden
De piano begeleidde Mozart zijn hele leven, vanaf zijn vroege jeugd toen hij als wonderkind door heel Europa optrad. Zijn klavierwerken resoneren vaak met composities voor grotere bezettingen of voor het operatoneel en vormden voor hem een waar laboratorium van nieuwe ideeën. In de achttiende eeuw klonk de piano echter heel anders dan de instrumenten die we vandaag kennen.
Met zijn Marimba Lumina, een elektronisch instrument ontworpen door synthesezerpionier Donald Buchla, creëert Lukas Ligeti een klankwereld die zich aan elke categorie onttrekt.
Vertrekkend vanuit complexe ritmes, voortdurend bewegende pulsaties en geluidsfragmenten die hij tijdens zijn reizen — onder meer in Afrika — heeft opgenomen, bouwt hij een muziek waarin elektronica een ontmoetingsruimte wordt tussen culturen, herinnering en verbeelding.