ARTONOV Lab
In 2026 vestigt ARTONOV Lab zich in het hart van de Sint-Katelijnewijk als een laboratoriumruimte waar artistieke vormen elkaar ontmoeten, verschuiven en zich in real time opnieuw uitvinden.
Naar het voorbeeld van onderzoeks- en experimenteer plekken zoals de Inter Mediatheque in Tokio en The Centre for the Less Good Idea in Johannesburg, profileert ARTONOV Lab zich niet als een traditionele tentoonstellingsruimte, maar als een terrein voor onderzoek en experiment. Het is een plek waar werken ontstaan in het moment zelf, waar disciplines zonder hiërarchie met elkaar in dialoog gaan en waar het onvoltooide een eigen vorm en betekenis krijgt.
Dit jaar zet ARTONOV Lab zijn beweging van verplaatsing en heruitvinding verder door zijn intrek te nemen in een nieuwe locatie: de voormalige elektriciteitscentrale van Sint-Katelijne, die opnieuw wordt geactiveerd als ruimte voor interdisciplinaire creatie.
Hier vervagen de grenzen tussen performance, installatie kunst, muziek en scenische handeling ten voordele van een denken in beweging. Het publiek is niet louter toeschouwer, maar getuige van een levend proces dat soms fragiel en vaak onvoorspelbaar is.
Binnen deze bijzondere context vormt ARTONOV Lab het experimentele hart van het festival: een ruimte waar men test, assembleert en vormen verplaatst — en waar men aanvaardt dat kunst evenzeer een proces als een resultaat kan zijn.
© DYOD
Evenementen die hier plaatsvinden
In aansluiting bij de tentoonstelling Les Dieux de la Maison, schetst dit programma een beeld van de dagelijkse huismuziek, van de renaissance tot de barok.
Vanaf het begin van de zestiende eeuw groeide de viola da gamba in Europa uit tot hét instrument van de muzikale opvoeding. In Engeland beschikten vele gezinnen over een chest of viols: een kist met verschillende formaten viola da gamba's, bedoeld voor samenspel in familiekring.
Oto no Mii-dera (De Klank van Mii-dera) is een multidisciplinair podiumkunstenproject dat vooraanstaande kunstenaars uit uiteenlopende disciplines samenbrengt, waaronder waka (klassieke Japanse poëzie), shōmyō (boeddhistische gezangen), Noh-theater, shakuhachi (Japanse bamboefluit), klarinet en hedendaagse muziek.
Ontstaan uit noodzaak vertellen de Japanse boro-textielen over slijtage, vergankelijkheid en het bewaren van het alledaagse. Uitgegroeid tot verzamelobjecten en dragers van cultureel geheugen, maken zij deel uit van een mondiale kunstgeschiedenis, van de informele kunst en arte povera tot het abstract expressionisme. Robert Rauschenberg verklaarde ooit: « Ik wil elk voorwerp uit het leven in mijn doek opnemen. »
Het gezang van vogels en de gloed van de eerste sterren voeren ons mee naar een betoverende nacht, waarin stemmen weerklinken die de rijke klanken van het barokrepertoire tot leven brengen. Een glinsterend oppervlak roept de uitgestrektheid van een meer op, terwijl vlakbij een mysterieuze hut staat. We bevinden ons midden in het bos. Twee speelse wezens, half mens, half dier, begeleiden ons op deze nachtelijke reis, al snel vergezeld door etherische figuren met kristalheldere stemmen.
